تریل‌سیکر، برداشت سوبارو از یک اوت‌بک الکتریکی است.
این خودرو دارای سیستم دو موتوره تمام چرخ متحرک و قوس‌های چرخ مشکی است که نشان می‌دهد می‌تواند از پس جاده‌های ناهموار برآید.
شبکه «درایوینگ اسپورتز تی‌وی» تریل‌سیکر را در مسیرهای آفرود آزمایش کرده و نتایج آن منتشر شده است.
سوبارو به ساخت خودروهای خانوادگی شهرت دارد که می‌توانند مسیرهای آفرود را بهتر از آنچه تصور می‌شود، پشت سر بگذارند. اوت‌بک وایلدنس احتمالاً در حال حاضر تواناترین خودروی سافت‌رودر در سبد محصولات سوبارو است، اما این شرکت اکنون یک جایگزین الکتریکی برای کسانی دارد که می‌خواهند در سکوت سفر کنند.
تریل‌سیکر تقریباً هم‌اندازه اوت‌بک است و اگرچه هنوز نسخه وایلدنس برای آن عرضه نشده، اما این کراس‌اوور الکتریکی متوسط، امکانات ضروری را در خود جای داده است: سیستم دو موتوره تمام چرخ متحرک با قدرت و گشتاور فراوان، و سیستم X-Mode که از ترمزها برای انتقال قدرت بین چرخ‌ها استفاده می‌کند.
«درایوینگ اسپورتز تی‌وی» سوبارو تریل‌سیکر را در مسیر آفرود خود آزمایش کرد تا ببیند چگونه با شرایط سخت کنار می‌آید. البته لازم به ذکر است که چرخ‌های ۲۰ اینچی استاندارد و تایرهای چهار فصل که در تریم‌های بالاتر این کراس‌اوور عرضه می‌شوند، با چرخ‌های ۱۸ اینچی و تایرهای آفرود یوکوهاما ژئولندر AT4 جایگزین شده بودند.
نیازی به حاشیه رفتن نیست. تریل‌سیکر از همان ابتدا با کشش عالی در موقعیت‌های دشوار، مجری برنامه را تحت تأثیر قرار داد. حتی با وجود اینکه یک چرخ در هوا بود، سیستم X-Mode سوبارو به سرعت قدرت را به چرخ‌هایی که بیشترین کشش را داشتند منتقل کرد و در نتیجه صعودی بی‌دردسر را رقم زد.
برای خودرویی که حدود ۲۰۴۰ کیلوگرم وزن دارد، توانایی آن در حرکت روی سطوح لغزنده چشمگیر است. با این حال، بزرگترین نقطه ضعف آن غیرقابل اجتناب است و آن هم فاصله از سطح زمین است. با ۲۱.۵ سانتی‌متر، تریل‌سیکر ۲.۵ سانتی‌متر کمتر از اوت‌بک وایلدنس فاصله از سطح زمین دارد و فاصله محوری آن نیز ۱۰.۴ سانتی‌متر بیشتر است. این موضوع به معنای فضای پای بیشتر برای سرنشینان است، اما برای جاده‌های ناهموار و شیاردار چندان مناسب نیست. با این حال، پیشرانه ۳۷۵ اسب بخاری آن، بسیار بهتر از هر سوباروی بنزینی است و شتاب‌گیری نرمی را فراهم می‌کند.
گالری: سوبارو تریل‌سیکر ۲۰۲۶: اولین رانندگی
باتری ولتاژ بالا که ۷۴.۷ کیلووات ساعت انرژی را ذخیره می‌کند و در تریم‌های بالاتر ۲۷۴ مایل (۴۴۱ کیلومتر) برد را امکان‌پذیر می‌سازد، به نظر می‌رسد به خوبی محافظت شده است و یک صفحه فلزی ضخیم در زیر آن نصب شده است. با این حال، قسمت‌های جلو و عقب زیر بدنه برای محافظت به قطعات پلاستیکی متکی هستند. هیچ لاستیک زاپاسی وجود ندارد، فقط یک کیت تعمیر لاستیک، که ممکن است در مواقعی که از تمدن دور هستید، مشکل‌ساز شود.
برای تبدیل تریل‌سیکر به یک خودروی آفرود بسیار بهتر، تغییرات زیادی لازم نیست. یک لیفت کوچک ۲.۵ سانتی‌متری سیستم تعلیق و یک زاویه حمله کمی بهتر، تفاوت زیادی ایجاد بازار بورس خواهد کرد. به عنوان یک علاقه‌مند به آفرود، فقط می‌توانم امیدوار باشم که سوبارو روزی یک نسخه وایلدنس برای تریل‌سیکر ارائه دهد که تمام این بهبودها را به همراه داشته باشد.
آخرین دیدگاه‌ها